انتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121The effect of institutional quality on the relationship between income inequality and environmental quality in Iranتأثیر کیفیت نهادها بر ارتباط میان نابرابری درآمد و کیفیت محیط زیست در ایران52353610374710.22059/jne.2025.398031.2823FAحیدرسعیدیگروه اقتصاد، دانشکدة اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0009-0003-8698-3262محبوبهفراهتیگروه اقتصاد، دانشکدة اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0000-0002-9028-6553Journal Article20250713The main objective of this research is to examine the role of institutional quality on the relationship between income inequality and environmental quality, using data from the period 1984-2022 in Iran. For this purpose, per capita carbon dioxide (CO2) emissions and the Gini coefficient are used as indicators of environmental pollution and income inequality, respectively. Furthermore, the institutional quality index is calculated based on the arithmetic mean of indicators such as government stability, socio-economic conditions, investment outlook, corruption, administrative system quality, rule of law, and democratic accountability, drawn from twelve political risk indicators in the International Country Risk Guide (ICRG). The results from applying the Dynamic Ordinary Least Squares (DOLS) technique indicate that in the long term, the impact of income inequality on CO2 emissions is positive and statistically significant, while the interactive effect of institutional quality and income inequality on CO2 emissions is negative and significant. Therefore, Improvements in institutional quality weaken the positive relationship between income inequality and CO2 emissions. Other results indicate that an increase in per capita fossil fuel consumption leads to higher environmental pollution, while the share of renewable energy in total energy consumption has a negative and significant effect on environmental pollution. In line with the results, it is recommended that economic policymakers mitigate the positive effect of income inequality on environmental pollution by strengthening institutional quality and governance transparency.<br /><strong>JEL Classification</strong>: Q53, E02, O15, O53هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش کیفیت نهادها در ارتباط میان نابرابری درآمد و کیفیت محیط زیست با استفاده از داده های مربوط به دورة زمانی 1401-1363 در ایران است. برای این منظور، سرانة انتشار دیاکسید کربن (CO<sub>2</sub>) و ضریب جینی به ترتیب به عنوان شاخص هایی از آلودگی محیط زیست و نابرابری درآمد به کار گرفته شدهاند. همچنین شاخص کیفیت نهادها براساس میانگین حسابی شاخص های پایداری دولت (ثبات حکومت)، شرایط اجتماعی اقتصادی، چشمانداز سرمایهگذاری، فساد، کیفیت سیستم اداری، حاکمیت نظم و قانون و پاسخگویی دموکراتیک از میان دوازده شاخص ریسک سیاسی معرفیشده در شاخص راهنمای بین المللی ریسک کشورها (ICRG) محاسبه شده است. نتایج حاصل از به کارگیری تکنیک حداقل مربعات معمولی پویا (DOLS) نشان میدهند که در بلندمدت، اثر نابرابری درآمد بر انتشار CO<sub>2</sub><sub> </sub>مثبت و از لحاظ آماری معن یدار است در حالیکه اثر تعاملی کیفیت نهادها و نابرابری درآمد بر انتشار CO<sub>2</sub> منفی و معنی دار است. بنابراین، با بهبود کیفیت نهادها تأثیر مثبت نابرابری درآمد بر انتشار CO<sub>2</sub> تضعیف می شود. دیگر نتایج نشان می دهند افزایش سرانة مصرف سوخت های فسیلی موجب افزایش آلودگی محیط زیست می شود در حالی که اثر سهم انرژی های تجدیدپذیر از کل مصرف انرژی بر آلودگی محیط زیست منفی و معنی دار است. در راستای نتایج توصیه میشود سیاستگذاران اقتصادی با تقویت کیفیت نهادها و شفافیت حکمرانی، اثر مثبت نابرابری درآمد بر آلودگی محیط زیست را کاهش دهند.<br /><strong>طبقه بندی </strong>JEL<strong>: </strong>Q53، E02، O15،<strong> </strong>O53https://jne.ut.ac.ir/article_103747_19e21085fc0a8a5aadf5a7bc5f0f0768.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Differential impact of precipitation trends on water security across Iran's heterogeneous climatic zonesتحلیل تفاضلی اثر روند بارشی بر امنیت آبی در اقلیمهای ناهمگون ایران23755010478210.22059/jne.2025.402103.2839FAفائزهشجاعگروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0002-9282-5928علیرضاکربلائی درئیگروه اقلیمشناسی، دانشکدة علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.0000-0002-1877-5045سعیدهاشرفیگروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.0009-0001-9426-9718محمدکمانگرگروه سنجش از دور و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی، دانشکدة ادبیات، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.0000-0003-3005-8388Journal Article20250925In the context of arid and semi-arid regions characterised by pronounced climatic heterogeneity, such as Iran, ensuring water security is inherently complex. However, monolithic, national-scale assessments frequently fail to capture the differential responses of distinct climatic zones to hydrological changes. This study addresses this gap by conducting a differential analysis of the impact of precipitation trends from 1970 to 2021 on the Aqueduct 4.0 water security index across Iran's diverse climatic zones, as defined by the Köppen-Geiger classification. Following the detection of precipitation trends using the Mann-Kendall test, an Analysis of Covariance (ANCOVA) model was employed to test the moderating effect of climate type on the relationship between these two variables. The findings indicated a statistically significant interaction effect between precipitation trend and climate type (p ≈ 0.03), thereby substantiating the central hypothesis of a heterogeneous water security response. In order to quantify the differential impact, a sensitivity index was calculated, which identified the Mediterranean (Csa), hot semi-arid (BSh), and hot desert (BWh) climates as the most vulnerable to precipitation variability, with sensitivity indices of 398, 190, and 185, respectively. Conversely, other climatic zones demonstrated minimal sensitivity, indicating enhanced resilience or the predominance of alternative factors, such as anthropogenic pressures, on the system. These findings emphasise the limitations of a universalised approach and underscore the necessity of formulating region-specific, climate-informed water management strategies to ensure sustainable water security in Iran.امنیت آبی در مناطق خشک و نیمهخشک با اقلیمهای ناهمگون مانند ایران، یک چالش چندبعدی است. با این حال، ارزیابیهای کلان اغلب پاسخهای متفاوت مناطق اقلیمی به تغییرات هیدرولوژیک را نادیده میگیرند. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به تحلیل تفاضلی اثر روند بارش طی دورة ۱۹۷۰-۲۰۲۱ بر شاخص امنیت آبی (Aqueduct 4.0) در پهنههای اقلیمی متمایز ایران براساس طبقهبندی کوپن-گایگر میپردازد. بنابراین، پس از آشکارسازی روندهای بارش با آزمون من-کندال، از مدل تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای آزمون اثر تعدیلگر اقلیم بر رابطة میان این دو متغیر استفاده شد. نتایج، یک اثر تعاملی آماری معنیدار بین روند بارش و نوع اقلیم را آشکار ساخت (0/03) (0/03≈<em>p</em>)، که فرضیة اصلی تحقیق مبنی بر پاسخ ناهمگون امنیت آبی را تأیید میکند. در ادامه برای کمیسازی این تفاوت، یک شاخص حساسیت محاسبه گردید که نشان داد اقلیمهای مدیترانهای با تابستان گرم (Csa)، نیمهخشک گرم (BSh) و بیابانی گرم (BWh) با ثبت مقادیر حساسیت بهترتیب ۳۹۸، ۱۹۰ و ۱۸۵، آسیبپذیرترین مناطق در برابر نوسانات بارش هستند. در مقابل، سایر اقلیمها حساسیت بسیار پایینی نشان دادند که حاکی از تابآوری بیشتر یا غلبة عوامل دیگری چون مدیریت انسانی بر سیستم است. این یافتهها بر ناکارآمدی سیاستهای یکپارچه تأکید کرده و ضرورت تدوین راهبردهای مدیریت منابع آب منطقهای و مبتنی بر شواهد اقلیمی را برای تضمین امنیت آبی پایدار در ایران برجسته میسازد.https://jne.ut.ac.ir/article_104782_278be5264503d61bdaab348615236f36.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Spatial distribution of microplastics in surface sediments of the Zayandehroud Dam reservoirپراکنش مکانی میکروپلاستیکها در رسوبات سطحی دریاچة مخزن سد زایندهرود55156810482510.22059/jne.2025.390800.2774FAعلیهمایونگروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.0009-0007-0939-4113محمدنعمتی ورنوسفادرانیگروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.0000-0002-2028-7921مهتابحقیقت نیاگروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.0009-0006-4857-4910Journal Article20250221The present study was conducted with the aim of investigating the spatial distribution of microplastics in surface sediments of the Zayandehroud Dam reservoir, as one of the most important sources of water in the Central Plateau of Iran. For this purpose, surface sediment sampling was carried out at 20 stations along the Zayandehroud Dam reservoir using Ekman grab. Microplastic particles were separated based on their physical properties, including shape, color, and size, and the type of polymers was determined by Fourier transform infrared spectroscopy (FT-IR). The average concentration of microplastics in the surface sediments of the Zayandehroud Dam reservoir (223.3±133.8 particles per kg of dry sediment) is medium compared to other regions of the world. The spatial distribution analysis of the microplastics density showed generally the pattern of increasing gradually from the dam wall towards the entrance of the lake. The detected particles had a great variety in terms of color, shape and size. The highest frequency was assigned to filamentous (65.3±32.1%) and amorphous particles (28.1±30.3%). The dominant colors included red (40.4%±29.4), yellow (38.4%±26.8), and blue (13.7%±14.9). The particle size was mainly in the range of 125 to 500 microns. The polypropylene (PP) was dominant among the identified polymers, followed by polyvinyl chloride (PVC) and polyethylene (PE). In addition, aromatic polyesters such as polybutylene terephthalate (PBT) and polyethylene naphthalate (PEN) were also detected in some samples. In general, the dam has acted as an effective factor in the deposition of microplastics in the upstream parts of Zayandehroud River. However, it seems necessary to adopt and implement management strategies in order to reduce the release of plastics in the upstream areas of the basin.مطالعة حاضر با هدف بررسی پراکنش مکانی میکروپلاستیکها در رسوبات سطحی بستر مخزن سد زایندهرود بهعنوان یکی از مهمترین منابع آب فلات مرکزی ایران انجام گرفت. بدینمنظور نمونهبرداری از رسوبات سطحی 20 ایستگاه در طول دریاچة مخزن سد زایندهرود با استفاده از گرب اکمن انجام شد. جداسازی ذرات میکروپلاستیک از نظر خصوصیات فیزیکی شامل شکل، رنگ و اندازه انجام شد و نوع پلیمرها با طیفسنجی مادون قرمز فوریه (FT-IR) تعیین گردید. میانگین تراکم میکروپلاستیکها در رسوبات سطحی مخزن سد زایندهرود (133/8±223/3ذره در کیلوگرم رسوب خشک) در مقایسه با سایر مناطق جهان، در حد متوسط قرار دارد. تحلیل الگوی توزیع مکانی تراکم میکروپلاستیکها نشان داد که تراکم این ذرات از دیوارة سد بهسمت ورودی دریاچه بهصورت تدریجی افزایش مییابد. ذرات شناساییشده تنوع زیادی از نظر رنگ، شکل و اندازه داشتند. بیشترین فراوانی به ذرات رشتهای (32/1±65/3%) و بیشکل (30/3±28/1%) اختصاص یافت. رنگهای غالب شامل قرمز (29/4±40/4%)، زرد (26/8±38/4%) و آبی (14/9±13/7%) بودند و اندازة ذرات عمدتاً درمحدودة 125 تا 500 میکرون قرار داشت. پلیپروپیلن (PP) بیشترین سهم را در میان پلیمرهای شناساییشده داشت و پس از آن پلیوینیلکلراید (PVC) و پلیاتیلن (PE) در رتبههای بعدی قرار دارند. علاوه بر این، پلیاسترهای آروماتیک مانند پلیبوتیلنترفتالات (PBT) و پلیاتیلننفتالات (PEN) نیز در برخی نمونهها شناسایی شدند. بهطور کلی مخزن سد بهعنوان عاملی مؤثر در ترسیب میکروپلاستیکها در بخشهای بالادست رودخانة زایندهرود عمل کرده است. با این حال، اتخاذ و اجرای راهبردهای مدیریتی بهمنظور کاهش انتشار پلاستیکها در مناطق بالادست حوضه ضروری بهنظر میرسد.https://jne.ut.ac.ir/article_104825_11318541fe3d1b941aa5d227c8ba1bc5.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Examining the granger causal relationship between good governance components and green economic growth in Mena countriesبررسی رابطة علیت گرنجری میان مؤلفههای حکمرانی خوب با رشد اقتصادی سبز در کشورهای منطقة منا56958610487810.22059/jne.2025.403691.2848FAشیناخداکرمزادهگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.مصطفیبنی اسدیگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0000-0003-2980-0151Journal Article20251010Green growth holds particular significance in addressing environmental challenges and achieving the goals of sustainable development. One of the intermediary factors identified as influencing green growth is the quality of governance and its constituent dimensions. The present study aims to examine the causal relationship between the governance index and its components with green economic growth in the MENA countries during the period 1995–2024. To calculate the Green GDP index, the approach of Stjepanović was employed, and to analyze the Granger causality relationship, the panel data method and the Dumitrescu–Hurlin Granger causality test were utilized. The results indicate that the components of “political stability and absence of violence” and the overall “governance quality index” exhibit a bidirectional causal relationship with “green GDP,” reflecting a positive causal cycle wherein an improvement in either side reinforces the other, thereby generating synergy. Moreover, a unidirectional causal relationship is observed from “green GDP” to all components of good governance, except for “regulatory quality” and “voice and accountability.” This finding suggests that the enhancement of sustainable and green economic growth also contributes to improving the indicators and dimensions of good governance. Based on the study’s results, it is recommended that MENA countries adopt policies aimed at improving institutional quality and reforming governance structures to achieve sustainable green economic growth. Such policies should include institutional reforms, the establishment of effective institutional arrangements, improvement of environmental regulations and legislation, preservation of political stability and security, and other related measures to promote environmental sustainability.رشد سبز از نظر حل مشکلات محیطزیستی و دستیابی به اهداف توسعة پایدار از اهمیت ویژهای برخوردار است. یکی از عواملی که بهعنوان متغیر میانجی شناخته میشود و میتواند بر رشد سبز اثرگذار باشد، کیفیت حکمرانی و مؤلفههای تشکیلدهندة آن است. هدف از مطالعة حاضر بررسی رابطة علیت میان شاخص حکمرانی و مؤلفههای آن با رشد اقتصادی سبز در کشورهای منطقة منا در دورة 2024-1995 است. برای محاسبة شاخص «GDP سبز» از رویکرد Stjepanović و جهت تحلیل رابطة علیت گرنجری، روش دادههای پانلی و آزمون علیت گرنجری Dumitrescu-Hurlin استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد که مؤلفة «ثبات سیاسی و عدم خشونت» و شاخص «کیفیت حکمرانی» رابطة علیت دوسویه با «GDP سبز» دارند که نشان از یک چرخة علّی مثبت است، به گونهای که افزایش هر سمت از این رابطه منجر به تقویت سمت دیگر آن میشود و یک همافزایی ایجاد میکند. همچنین رابطة علّی از سمت «GDP سبز» بهسمت تمام مؤلفههای حکمرانی خوب به استثناء «کیفیت مقررات» و «حق اظهار نظر و پاسخگویی» وجود دارد. این نتیجه نشان میدهد بهبود رشد اقتصادی سبز و پایدار نیز منجر به ارتقاء شاخص و مؤلفههای حکمرانی خوب میشود. براساس نتایج این مطالعه توصیه میشود که کشورهای منطقة منا، سیاستهای بهبود کیفیت نهادی و اصلاح حکمرانی را جهت دستیابی به رشد اقتصادی سبز و پایدار، اتخاذ نمایند. این سیاستها شامل اصلاحات نهادی، تدوین ترتیبات نهادی مؤثر، بهبود مقررات و قوانین محیطزیستی، حفظ ثبات سیاسی و امنیت و سایر سیاستهای مرتبط برای دستیابی به پایداری محیطزیستی است. https://jne.ut.ac.ir/article_104878_dbd277d8b5c217252db3c743398e2b4b.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Analysis of users’ psychological and mental perception of soundscape quality at Mehrabad International Airport with emphasis on the role of green spacesتحلیل ادراک ذهنی-روانی کاربران از کیفیت منظر صوتی فرودگاه بینالمللی مهرآباد با تأکید بر نقش فضاهای سبز58760010496410.22059/jne.2025.405550.2860FAپدرامبراریگروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدة کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.0009-0003-5815-5662مهدیخان سفیدگروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدة کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.0000-0002-8077-6268پرویزفاتحیگروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.0000-0002-1667-4750محسنکافیگروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکدة کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.0000-0001-8271-8216Journal Article20251103Soundscape, as one of the fundamental dimensions of environmental quality, plays a crucial role in shaping users’ psychological and perceptual experiences of urban and infrastructural spaces. The present study aims to analyze the psycho-perceptual evaluation of users regarding the soundscape quality of Mehrabad Airport and to examine the influence of green spaces on improving this perception. The research employed a mixed-method approach: quantitative data were collected through field measurements of sound levels (dB(LAeq)), while qualitative data were obtained using questionnaires and semi-structured interviews with users. The findings revealed that the presence and organization of green spaces within the airport environment significantly reduced perceived noise annoyance and enhanced feelings of tranquility, attachment, and environmental satisfaction. Moreover, users’ auditory perception quality was found to depend not solely on sound intensity but also on the visual–auditory composition and the acoustic diversity of the environment. Based on the results, it can be concluded that strengthening the green infrastructure in the soundscape design of airports not only enhances the aesthetic and ecological quality of the environment but also contributes to improving users’ mental well-being and perceptual experience.منظر صوتی بهعنوان یکی از ابعاد بنیادین کیفیت محیط، نقشی تعیینکننده در تجربة ذهنی و روانی کاربران از فضاهای شهری و زیرساختی دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ادراک ذهنی–روانی کاربران از کیفیت منظر صوتی فرودگاه مهرآباد و بررسی تأثیر فضاهای سبز در بهبود این ادراک انجام شد. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد تلفیقی بود؛ دادههای کمی از طریق اندازهگیریهای میدانی تراز صوت ((LAeq)dB) و دادههای کیفی از طریق پرسشنامه و مصاحبة نیمهساختاریافته با کاربران گردآوری گردید. یافتهها نشان داد که حضور و سازماندهی فضاهای سبز در محیط فرودگاه بهطور معنیداری موجب کاهش ادراک مزاحمت صوتی و افزایش احساس آرامش، تعلق و رضایت محیطی میشود. افزون بر این، کیفیت ادراک صوتی کاربران بیش از آنکه تنها تابع شدت صدا باشد، به ترکیب بصری–شنیداری و تنوع آوایی محیط وابسته است. بر پایة نتایج، میتوان گفت که تقویت ساختار سبز در طراحی منظر صوتی فرودگاهها، ضمن ارتقای کیفیت زیباشناختی و بومشناختی محیط، در جهت بهبود سلامت روانی و تجربة ادراکی کاربران نیز مؤثر است.https://jne.ut.ac.ir/article_104964_b6d3acbb912c2d5bd98269ac50d12f43.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Public Attitudes Toward the Management of Stray Dogs in Tabriz: A Cross-Sectional Studyسنجش نگرش شهروندان نسبت به مدیریت سگهای پرسهزن آزاد در شهر تبریز: یک مطالعة مقطعی60161410542310.22059/jne.2026.405182.2855FAسید محمد حسینپورهاشمی اردکانیگروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکدة مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران.0000-0002-2843-1836مجتبیپورهاشمی اردکانیگروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکدة مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران.0009-0007-0874-8397حمیدهکیوانیگروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکدة مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران.0000-0003-1586-236Xرویاجلیلیگروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکدة مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران.0000-0001-7335-1387هاشمرستگارگروه مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکدة مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز، تبریز، ایران.0000-0003-1985-8018Journal Article20251029The increasing population of stray dogs in Iranian cities and its public health and social impacts underscore the need to understand public attitudes toward this issue. Such insights can guide more humane and effective policies for managing stray dog populations. This study assessed the attitudes of Tabriz residents toward stray dog management and examined demographic and experiential factors influencing their views. A cross-sectional descriptive-analytical study was conducted from February to May 2025 among 773 residents selected through multistage sampling from 33 districts. Data were gathered using a validated questionnaire with three sections: demographic and experiential characteristics; 17 Likert-scale items assessing four attitude dimensions (non-lethal interventions, public role, perceived importance of the issue, and returning dogs to the environment); and semi-structured questions on management preferences. Data were analyzed using independent t-tests and One-way ANOVA. The mean age of respondents was 42.27±14.78 years; 53.3% were women and 83.6% were married. Significant differences in attitude were found by gender, marital status, head of household status, place of residence, and pet sterilization experience (<em>P</em><0.01). ANOVA indicated significant variations based on religious belief, occupation, education, income, exposure to stray dogs, and feeding experience. Most participants favored humane strategies such as capture, vaccination, and sterilization over culling. Public attitudes in Tabriz were generally positive, supporting non-lethal, community-based, and participatory approaches. Effective management requires public education, social participation, ongoing sterilization programs, and inter-agency coordination for sustainable and humane control of stray dog populations.افزایش جمعیت سگهای پرسهزن آزاد در شهرهای ایران و پیامدهای ناشی از آن، بررسی نگرش عمومی نسبت به این مسئله را ضروری ساخته است. هدف پژوهش حاضر، سنجش نگرش شهروندان تبریز نسبت به مدیریت سگهای پرسهزن آزاد بود چراکه شناخت نگرش شهروندان میتواند مبنایی برای سیاستگذاریهای مؤثر و انسانیتر در مدیریت جمعیت سگهای پرسهزن آزاد باشد. این مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی در بازة زمانی بهمن ۱۴۰۳ تا اردیبهشت ۱۴۰۴ بر روی ۷۷۳ نفر از ساکنان شهر تبریز انجام شد که با روش نمونهگیری طبقهبندی شدة چندمرحلهای از ۳۳ منطقة شهری انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامة محققساخته شامل سه بخش گردآوری شد: متغیرهای جمعیتشناختی و تجربی، ۱۷ گویه در چهار بعد نگرش (مداخلات غیرکشنده، نقش مردم در مدیریت، اهمیت مسئله و بازگردانی سگها به محیط) با مقیاس لیکرت ۷ درجهای، و سؤالات نیمهساختاریافته دربارة ترجیحات مدیریتی. تحلیل دادهها با آزمونهای تیمستقل و تحلیل واریانس یکطرفه انجام گرفت. میانگین سنی پاسخدهندگان 42/27±14/78سال بود؛ 53/3٪ زن و 83/6٪ متأهل بودند. نتایج نشان داد بین زنان و مردان، متأهلان و مجردان، سرپرستان و سایر اعضای خانواده، و نیز براساس محل سکونت و تجربة عقیمسازی حیوان تفاوت معنیداری در نگرش وجود داشت (0/01><em>P</em>). آزمون ANOVA نیز تفاوت معنیدار نگرش را بر حسب اعتقادات مذهبی، شغل، تحصیلات، درآمد، مواجهه با سگها و سابقة غذارسانی نشان داد. نتایج نشان میدهد که سیاستگذاری مؤثر در این حوزه باید مبتنی بر آموزش عمومی، ارتقای آگاهی، اجرای مستمر برنامههای عقیمسازی و همکاری بینسازمانی باشدhttps://jne.ut.ac.ir/article_105423_c2852028a4c5ce71f22f4cd5208d9c04.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Investigating the impact of institutional dynamics on environmental sustainability through the mediating role of organizational social responsibility:
A quantitative analysis in Takab region, West Azerbaijan Provinceبررسی اثر پویاییهای نهادی در پایداری محیطزیستی با واسطهگری مسئولیتپذیری اجتماعی سازمانی: تحلیل کمی در منطقة تکاب استان آذربایجان غربی61562810485810.22059/jne.2025.404565.2850FAصباگلیگروه مرتعداری، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران.ایماناسلامیگروه مرتعداری، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران.0000-0002-8082-3896مسعودبیژنیگروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0003-2659-6386Journal Article20251026This study examines the influence of interactive behavior among institutional actors on environmental sustainability, mediated by organizational social responsibility, within the framework of a socio-ecological system. Organizational social responsibility is conceptualized as the commitment of institutions to the societal and environmental consequences of their decisions, and its effectiveness is shaped through interaction with institutional dynamics. The research is applied in nature and employs a descriptive–analytical method with a quantitative approach, utilizing structural equation modeling (SEM) and SmartPLS software for data analysis. The statistical population includes organizational actors operating in governmental institutions and active mining enterprises in Takab County, located in West Azerbaijan Province. Initially, relevant criteria and their interrelationships were identified and structured into a conceptual model, followed by hypothesis testing. The results revealed that institutional dynamics have a positive and significant effect on organizational social responsibility (β= 0.541; t= 12.325) and environmental sustainability (β= 0.384; t= 5.932). This result suggests that institutional trust and participation can directly strengthen organizations' commitment to social responsibility. Furthermore, organizational social responsibility also exerts a positive and significant influence on environmental sustainability (β= 0.418; t= 6.866), with its mediating role in the relationship between institutional dynamics and environmental sustainability assessed as partial and of moderate strength. Based on these findings, it can be concluded that enhancing institutional dynamics and strengthening organizational social responsibility, particularly within governmental and industrial sectors, can improve environmental performance and promote sustainability at the regional level. However, these factors alone are not sufficient to achieve comprehensive sustainable development and must be complemented by other structural and managerial components.در این پژوهش، اثر رفتار تعاملی کنشگران نهادی بر پایداری محیطزیستی با نقش میانجی مسئولیتپذیری اجتماعی سازمانی در چارچوب یک سیستم اجتماعی-اکولوژیک مورد بررسی قرار گرفت. مسئولیتپذیری اجتماعی سازمانی بهعنوان تعهد نهادها نسبت به پیامدهای تصمیمات خود بر جامعه و محیطزیست، در تعامل با پویایی نهادی معنا مییابد و میتواند مسیر دستیابی به پایداری را هموار سازد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی بوده و با بهرهگیری از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار SmartPLS انجام شد. جامعة آماری شامل عوامل سازمانی فعال در سازمانهای دولتی و معادن شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی بود. در مرحلة نخست، معیارها و روابط میان آنها در قالب یک مدل مفهومی شناسایی و سپس فرضیههای تحقیق آزمون شد. نتایج نشان داد که پویایی نهادی اثر مثبت و معنیداری بر مسئولیتپذیری اجتماعی سازمانی (0/541=β)؛ (12/325=T) و پایداری محیطزیستی (0/384=β)؛ (5/932=T) دارد. این نتیجه نشان میدهد که اعتماد و مشارکت نهادی میتواند بهطور مستقیم تعهد سازمانها به مسئولیت اجتماعی را تقویت کند. همچنین، مسئولیتپذیری اجتماعی سازمانی نیز تأثیر مثبت و معنیداری بر پایداری محیطزیستی (0/418=β)؛ (6/866=T) داشته و نقش میانجی آن در رابطة بین پویایی نهادی و پایداری محیطزیستی از نوع جزئی و با شدت متوسط ارزیابی شد. براساس این یافتهها، میتوان نتیجه گرفت که ارتقاء پویایی نهادی و تقویت مسئولیتپذیری اجتماعی در سازمانها، بهویژه در حوزههای دولتی و صنعتی، میتواند به بهبود عملکرد محیطزیستی و افزایش پایداری در سطح منطقهای منجر شود. با این حال، این عوامل بهتنهایی برای تحقق توسعة پایدار کافی نبوده و نیازمند تکمیل با سایر مؤلفههای ساختاری و مدیریتی هستند.https://jne.ut.ac.ir/article_104858_bdeca68279edd37caa4bb9ee11f350a3.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Integrated assessment of habitat quality and environmental risks for natural ecosystem protection (Case study; Savojbolagh and Chaharbagh Counties, Alborz Province)ارزیابی یکپارچة کیفیت زیستگاه و مخاطرات محیطزیستی بهمنظور حفاظت از اکوسیستمهای طبیعی (مطالعة شهرستانهای ساوجبلاغ و چهارباغ، استان البرز)62964710510910.22059/jne.2025.404158.2849FAمعصومهجورئتگروه اگرواکولوژی، پژوهشکدة علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.0009-0009-5839-1845کورسخوشبختگروه اگرواکولوژی، پژوهشکدة علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.0000-0001-8152-4292فاطمهآقامیرگروه اگرواکولوژی، پژوهشکدة علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.نغمهمبرقعی دینانگروه برنامهریزی و طراحی محیطزیست، پژوهشکدة علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.0009-0009-5839-1845Journal Article20251029Modeling habitat quality and identifying risks in order to identify priority conservation areas is an essential tool for managers to implement conservation planning. For this purpose, this study uses InVEST and GIS software in four steps to achieve its objective: 1) prepare land cover and land use (LULC) maps, 2) modeling habitat quality, 3) habitat risk assessment, and 4) identify priority conservation areas in Savajbolagh and Chaharbagh counties (Alborz Province) between 2004 and 2024. The results showed that LULC change has severely impacted over the past two decades, especially the conversion of pasture and agricultural lands into orchard, residential, and industrial zones. Also, the results of habitat quality modeling showed that habitat quality decreased by 4.8%, while risks to it rose by 37.5%. In 2004, conservation priorities were distributed among the first, second, and third categories at 0.4%, 53.5%, and 46.1%, respectively. By 2024, these distributions shifted to 3.5%, 56.1%, and 35% for the same categories. Conservation areas of first and second priority increased by 11.1% in the past 20 years, particularly in the northern rangelands and river valleys. It was also determined that the pasture and river valleys of the northern part, contains 3,498 hectares suitable for inclusion in existing protected areas. This study proves that decision-makers and land-use planners can combine spatial data and modeling tools to identify priority conservation areas to support their conservation and development plans.مدلسازی کیفیت زیستگاه و شناسایی مخاطرات پیش روی آنها بهمنظور شناسایی مناطق اولویتدار حفاظتی یک ابزار ضروری در دست مدیران جهت اجرای برنامههای حفاظتی است. برای این منظور، این مطالعه با استفاده از نرمافزارهای InVEST و GIS در 4 گام: 1) تهیة نقشههای پوشش زمین و کاربری اراضی، 2) مدلسازی کیفیت زیستگاه، 3) ارزیابی ریسک زیستگاه و 4) شناسایی مناطق اولویتدار حفاظتی در شهرستانهای ساوجبلاغ و چهارباغ (استان البرز) بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۴ پرداخته است. نتایج نشان داد محدودة مطالعاتی طی دو دهة گذشته بهشدت تحت تأثیر تغییر کاربری اراضی بهویژه تبدیل مرتع و اراضی زراعی به باغ-ویلا، مسکونی و صنعتی قرار گرفته است. نتایج مدلسازی نیز نشان داد که کیفیت زیستگاه و مخاطرات پیش روی آن بهترتیب 8/4 درصد کاهش و 37/5درصد افزایش داشته است. اولویتبندی حفاظتی نیز نشان داد در سال 1383، 0/4%، 53/5% و 46/1% و در سال 1403، 3/5%، 61/5% و 35% بهترتیب در اولویتهای اول، دوم و سوم حفاظتی قرار داشتند. نتایج نشاندهندة افزایش وسعت طبقات اولویت اول و دوم حفاظتی (11/1%) نسبت به 20 سال گذشته است. همچنین مشخص شد که 3498 هکتار از اراضی مرتعی و رود درههای بخش شمالی از کیفیت لازم جهت الحاق به مناطق حفاظتشدة فعلی را دارا است. این مطالعه ثابت میکند که تصمیمگیرندگان و برنامهریزان کاربری زمین میتوانند دادههای مکانی و ابزارهای مدلسازی را برای شناسایی مناطق دارای اولویت حفاظتی ترکیب کنند تا از برنامههای حفاظتی و توسعهای خود پشتیبانی کنند.https://jne.ut.ac.ir/article_105109_46fd94ff0c91269a664fe29b7c9a40d9.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Effects of hydrological fluctuations and drought on the diversity of migratory birds in the Gandoman Wetlandتأثیر نوسانات هیدرولوژیک و خشکسالی بر تنوع پرندگان مهاجر تالاب گندمان64966110531710.22059/jne.2025.401385.2837FAمرضیهغفاری فارسانیگروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.0009-0006-0760-2903منصورهملکیانگروه محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.0000-0002-6387-0850Journal Article20250902The Gandoman Wetland, one of Iran’s vital habitats, serves as an important stopover and habitat for migratory birds. This study aimed to analyze the effects of hydrological fluctuations and drought on the diversity and abundance of migratory birds from 2011 to 2023. The standardized precipitation index (SPI), mean annual temperature, and surface water cover index (NDWI) were extracted using Landsat satellite images and analyzed with the nonparametric Mann-Kendall test and Pearson correlation analysis. Field bird census data were collected between 2011 and 2023. The results showed a significant decreasing trend in NDWI (Z= −2.68, Sen's slope= −5.83) of the wetland surface, simultaneously with increasing temperature and decreasing rainfall, which led to a significant decline in species diversity (Shannon and Simpson indices) and bird evenness (Camargo and Simpson indices). The positive correlation of NDWI with SPI (r= 0.48) and annual rainfall (r= 0.50), along with a negative correlation with temperature (r= −0.58), indicates the high sensitivity of the wetland to climate change. The decrease in bird populations evenness during dry years confirms the dominance of certain species and suggests a shift in species composition. Overall, the results indicate that the Gandoman Wetland has experienced a significant decrease in NDWI and an increase in temperature, resulting in a decline in bird diversity and evenness. Given the wetland's critical role in the bird migration cycle, targeted and strategic conservation measures are essential. Such efforts should integrate remote sensing data, climate parameters, and field observations to ensure effective management.تالاب گندمان، یکی از اکوسیستمهای حساس و کلیدی در ایران است که نقش مهمی در تأمین زیستگاه و چرخة مهاجرت پرندگان مهاجر دارد. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر نوسانات سطح آب تالاب و خشکسالی بر فراوانی و تنوع پرندگان مهاجر در بازة زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ است. شامل شاخص استاندارد شده بارش (SPI)، میانگین دمای سالانه و شاخص پوشش آب سطحی (NDWI) با استفاده از تصاویر ماهوارهای Landsat استخراج و با بهرهگیری از آزمون ناپارامتری من-کندال و تحلیل همبستگی پیرسون تحلیل شد. دادههای حاصل از سرشماریهای میدانی پرندگان در بازة زمانی مورد مطالعه بهدست آمد. نتایج نشاندهندة کاهش معنیدار سطح تالاب (2/68- =Z و 5/83- =Sen’s slope) همزمان با افزایش دما و کاهش بارندگی بود که منجر به کاهش محسوس تنوع گونهای (نمایههای شانون و سیمپسون) و یکنواختی پرندگان (کامارگو و سیمپسون) گردید. همبستگی مثبت تنوع با شاخص پوشش آب (0/68 =r)، خشکسالی (0/52 =r)، بارندگی سالانه (0/50 =r) و همبستگی معکوس آن با دما (0/38- =r) نشاندهندة حساسیت بالای تالاب به تغییرات اقلیمی است. کاهش یکنواختی جمعیت پرندگان در سالهای خشک، بهمعنای غالب بودن برخی گونهها و تغییر ترکیب گونهای تالاب است. بهطور کلی نتایج نشان میدهد که تالاب گندمان با کاهش سطح آبی و افزایش دما مواجه بوده که این تغییرات با کاهش تنوع و یکنواختی پرندگان همراه است. اهمیت این تالاب در چرخة مهاجرت پرندگان ایجاب میکند که اقدامات حفاظتی هدفمند و برنامهریزیشده با تلفیق دادههای سنجش از دور، پارامترهای اقلیمی و مشاهدات میدانی انجام شود. https://jne.ut.ac.ir/article_105317_899965211fefa3eb0a3c1b53303e3ac6.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Spatial distribution assessment of heavy metal concentrations in subsurface waters utilized within the research areas of Zabol research instituteبررسی توزیع مکانی غلظت فلزات سنگین در آبهای زیرسطحی مورد استفاده در اراضی تحقیقاتی پژوهشگاه زابل66368810465810.22059/jne.2025.405899.2861FAساحلپاکزادتوچاییگروه اکوسیستمهای طبیعی، پژوهشکدۀ تالاب بینالمللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران.0000-0001-5427-2421رقیهکرمیگروه اکوسیستمهای طبیعی، پژوهشکدۀ تالاب بینالمللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران.0009-0007-3606-5083هاشمخندان بارانیگروه علوم آبزیان، پژوهشکدۀ تالاب بینالمللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران.0000-0003-4913-5750Journal Article20251109In this study, we evaluated the water quality of sources used in the experimental fields of Zabol Research Institute, with a focus on potential environmental and health risks. The concentrations of heavy metals—including mercury (Hg), lead (Pb), arsenic (As), chromium (Cr), nickel (Ni), cadmium (Cd), iron (Fe), and copper (Cu) were measured, alongside key physicochemical parameters of groundwater from wells and drainage systems within the institute. Water samples were collected from eight stations during two seasons, February 2024 (winter) and August 2024 (summer), with three replicates per sampling event. To assess water quality, indices such as the Metal Index (MI) and Poseidon Index (PoS) were calculated, and the Inverse Distance Weighting (IDW) method was used to produce spatial distribution maps, highlighting the variation of heavy metal concentrations across the study area. Mercury and lead were below detection limits and therefore not recorded. The concentrations (µg/L) of arsenic, chromium, nickel, cadmium, iron, and copper were 6.44–13.11, 18.36–83.76, 1.44–9.8, 1.31–6.3, 194–976.66, and 12.53–39.9, in summer respectively. In winter, concentrations increased to 8.21–21.73 for arsenic, 44.43–96.06 for chromium, 3.34–11.86 for nickel, 2.33–8.83 for cadmium, 1253.33–4893.33 for iron, and 55.01–91.67 for copper. Results indicated significant spatial and seasonal variations, with most metals showing higher levels in winter. The spatial maps of water quality parameters provided an effective overview of their distribution across the study area in different seasons. Although no immediate environmental risk was detected, as these water sources are used temporarily and mainly for tree irrigation, the findings highlight the importance of regular monitoring and the implementation of proper management strategies to ensure the safe and sustainable use of water resources under conditions of scarcity.در پژوهش حاضر، بهمنظور ارزیابی کیفی منابع آب مورد استفاده در اراضی تحقیقاتی پژوهشگاه زابل و خطرات بالقوۀ محیطزیستی و بهداشتی، غلظت فلزات سنگین جیوه (Hg)، سرب (Pb)، آرسنیک (As)، کروم (Cr)، نیکل (Ni)، کادمیم (Cd)، آهن (Fe) و مس (Cu) بههمراه تأثیر احتمالی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آبهای زیرسطحی (چاهها و زهکشهای پژوهشگاه) بررسی گردید. جهت انجام پژوهش، نمونههای آب در دو فصل زمستان 1402 (بهمن ماه) و تابستان 1403 (مرداد ماه) از ۸ ایستگاه مختلف و با ۳ تکرار در هر دورۀ نمونهبرداری جمعآوری شد. شاخصهای کیفی و Poseidon Index(PoS) محاسبه شده و جهت ترسیم نقشههای پراکنش، از روش درونیابی وزنی معکوس فاصله(IDW)استفاده گردید. با توجه به آنکه غلظت سرب و جیوه کمتر از حد تشخیص بود، این دو عنصر ثبت نشدند. در فصل تابستان، غلظت آرسنیک، کروم، نیکل، کادمیم، آهن و مس بهترتیب 13/11–6/44، 83/76–18/36، 9/8–1/44، 6/3–1/31، 976/66–194 و 39/9–12/53میکروگرم در لیتر اندازهگیری شد. در زمستان نیز، دامنۀ غلظت آرسنیک 21/73–8/21، کروم 96/06–44/43، نیکل 11/86–3/34کادمیم 8/38–2/33، آهن 4893/33–1253/33و مس 91/9671–55/01میکروگرم در لیتر متغیر بود. نتایج حاصل نشاندهندۀ وجود تغییرات مکانی و فصلی معنیدار در غلظت فلزات سنگین بود. به گونهای که اغلب عناصر در فصل زمستان مقادیر بالاتری داشتند. نقشههای مکانی ترسیمشده از پارامترهای کیفیت آب، نمایی جامع از الگوی پراکنش آنها در محدودۀ مطالعه، طی فصلهای نمونهبرداری فراهم آورد. بهدلیل استفادۀ موقت این منابع آبی و تمرکز بر آبیاری درختان، در حال حاضر خطر محیطزیستی مشاهده نمیشود. درعین حال، نتایج مطالعه بر ضرورت پایش مستمر و بهکارگیری راهبردهای مدیریتی مناسب بهمنظور تضمین بهرهبرداری ایمن و پایدار منابع آب در شرایط تنش آبی تأکید دارد.https://jne.ut.ac.ir/article_104658_3f185f82740ef36a685c149748736f6d.pdfانتشارات دانشگاه تهران- University of Tehran Pressنشریه محیط زیست طبیعی2008-776478420260121Spillover effects of neighboring regions on the interrelationships of financial development, energy consumption, and green GDP within a regional unionاثرات همجواری در روابط متقابل توسعة مالی، مصرف انرژی و تولید سبز در اتحادیة منطقهای68970310542110.22059/jne.2026.396675.2813FAمهنازکلانتری پورگروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0003-1543-0866حامدنجفی علمدارلواستادیار گروه اقتصادکشاورزی دانشگاه تربیت مدرس0000-0002-5842-7512فاطمهاستوار محمودآبادیگروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.0000-0003-1543-0866Journal Article20250606This study explores the spatial spillover effects of energy consumption and financial development on Green Gross Domestic Product (GGDP) in Economic Cooperation Organization (ECO) member countries during the period 2005–2023. Employing a Spatial Autoregressive (SAR) model, the research evaluates the dynamic interrelations among energy consumption, financial development, trade openness, government expenditure, labor force, and capital inventory, incorporating spatial dependencies arising from geographical and economic proximity among ECO nations. Key findings reveal that fossil fuel consumption significantly decreases GGDP, highlighting the environmental cost of reliance on nonrenewable energy. Similarly, financial development negatively impacts GGDP by promoting industrial activities without adequate environmental safeguards. Conversely, trade openness, government expenditure, labor force participation, and capital inventory positively influence GGDP, underscoring their roles in fostering sustainable economic growth. A notable discovery is the positive spatial lag effect, indicating that the GGDP of one country benefits from improvements in neighboring countries through clean technology transfer, green goods trade, and shared environmental policies. These findings emphasize the importance of regional collaboration for advancing sustainable development. The study recommends substantial investment in renewable energy infrastructure, policy reforms to enhance trade openness, and regional cooperation in environmental and energy policies to mitigate fossil fuel dependence and improve environmental quality. The study's conclusions provide actionable insights for ECO policymakers, advocating for a holistic approach to green growth that integrates economic, social, and environmental strategies. Future research should broaden the geographical scope and employ advanced methodologies to capture nonlinear and complex interdependencies, ensuring more robust and generalized findings.در در دهههای اخیر، مصرف انرژی نقش مهمی در رشد اقتصادی و ارتقای کیفیت زندگی ایفا کرده است، اما وابستگی به سوختهای فسیلی پیامدهای محیطزیستی جدی بهدنبال داشته است. در این میان، توسعة مالی میتواند از دو منظر بر محیطزیست اثر بگذارد: از یکسو با افزایش مصرف انرژی و آلودگی، و از سوی دیگر با تسهیل سرمایهگذاری در فناوریهای پاک. این مطالعه با هدف بررسی روابط متقابل توسعة مالی، مصرف انرژی و تولید سبز و تحلیل اثرات همجواری میان کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (ECO) انجام شده است. برای تحلیل دادهها از مدلهای اقتصادسنجی فضایی پانل طی دورة 2023–2005 استفاده شد. نتایج مدل تصادفی نشان داد که توسعة مالی اثر منفی معنیداری بر تولید ناخالص داخلی سبز (GGDP) دارد، در حالیکه باز بودن تجاری، مخارج دولت، موجودی سرمایه و نیروی کار اثرات مثبت و معنیداری بر تولید سبز دارند. همچنین، اثرات فضایی نشان داد که بهبود تولید سبز در یک کشور میتواند از طریق تعاملات منطقهای به سایر کشورها منتقل شود. بر این اساس، پیشنهاد میشود کشورهای عضو اکو با تقویت همکاریهای منطقهای، بهکارگیری فناوریهای پاک، اصلاح سیاستهای تجاری و ارتقاء مهارت نیروی کار، مسیر دستیابی به اقتصاد سبز و توسعة پایدار را هموار سازند.https://jne.ut.ac.ir/article_105421_db0bf8f92d7297807338386a0ef3b3bf.pdf